NaKakApaGpABaGa-BLOG

N A N A L O  K A M I  kanina sa interclass!!!*

Ang saya-saya talaga dahil pasok na kami sa FINAL FOUR!** ORANGE team nga pala kami at ang nakalaban namin kanina ay ang LIGHT bLUE team na tinambakan lang naman namin sa iskor na 16-27.***  ang galing-galing talaga ng ORANGE team !!!

*  hindi ako naglaro kanina

**  lima lamang ang teams na naglalaban

*** hindi ko talaga alam kung ano ung final score pero pagpasok ko nung third quarter ay    12-  21 na ung score

P.S. eto nga pala ang aming cheer:

             On three, two, one, go! 

     PONKAN NA PONKAN!!!

bakit kaya ponkan? =)

ngayon ay nasa torecs ako. nagiinternet habang binabasa ang mga notes ko sa bio na naka save sa cdr. (sosyal! naka cdr pa!). eh pano ba naman hindi ilalagay sa cdr eh hindi naman kasya sa diskette ung notes.

grabe talaga! nakakagulantang na tunay ang tumambad sa aking mga magagandang mata. ang inaasahan ko, mga 20 pages lang ung notes. anak ni dugong! naka powerpoint format pala at mga 300 slides ang total niya. kaya nga ako nandito sa mapayapang parte ng maynila dahil binalak ko pa man din sana siyang ipaprint.

ang hirap talaga nang alang computer. pero dahil resourceful ako magbabasa na lang ako ng libro. at dahil nga matalino ako, aalalahanin ko na lamang uli ang mga masasayang araw ko sa piling ni mam cartesiano at masasagutan ko na ang makabagbag dadamdaming tanong ng aming prof na "who can illustrate and explain the whole process of sex evolution?"  illustrate daw oh! sir talaga. tsktsktsk.

anyweiz, kakatapos lang ng ES1 3rd long exam ko ngayon and guess what? nag improved na ako ng husto! hindi naman sa pagmamayabang pero ang laki talaga ng development na naganap sa akin kanina. kung dati ay 50 percent lamang , ngayon ay nasisigurado kong hundred percent na ng exam ang nasagutan ko ng buong pagtitiwala sa mga itinuro sa akin ni madam auring! grabe sure bucks na ko sa finals!*

*those who got an average of 60% in three long exams are exempted in the final exam

It was nearly dusk when I entered the private room small enough to occupy only a rickety bed and a wooden chair. A narrow line of weak light was gleaming through its window pane. I sat on the chair by the bedside and slowly, I began to caress the coarse white blanket covering its mattress. Its fabric was sewn with long, overlying stitches and a broken thread was hanging down along one edge of the cloth. The white coating of its metal rail was scraped off in some places that traces of rust became visible along one particular side. There was only one pillow and just like the covered sheet, an amount of thread stroke across its side. I followed my gazed around the bare walls of that small room and my eyes were fixed upon the crucifix nailed just above the old bed. I have never seen Christ so close before. He was no longer clad in colorful robes like I used to see him in some churches. He was pale and looked very weary; his body covered with bruises, and his hands and feet pricked with nails. I looked at his graven image for quite a long time until darkness started to pervade the entire room.

Outside, through the window, I saw the moon — half of it hiding from the clouds, the other half glowing gently down the room. I looked at the crucifix again but now as seen against the pale moonlight, I only saw the silhouette of that compassionate being.

DELINKWENTE na ako… baket?

nung nkaraang linggo, nagpaalam ako sa nanay ko na pumunta sa event (Alay) ng sinasalihan kong org. hindi sana ako papayagan kung hindi ko pa ginamit ang pangalan ni gina lyn. eto nga pala ang naging dialogue naming mag-ina :

Zarah(cute): My, attend ako sa Alay…(sabay yakap kunwari sa nanay)

Ina: anong oras ba ‘yon?

cute: 7:30 p.m. ung start (nabubuhayan na ng loob)

Ina: ano! gabi na yon ah. di pwede delikado sa u.p.

cute: sige na… di mo na nga ako pinayagan sa what ‘d f, pati sa acoustic jammeng’g
tapos…tapos(nangigilid na ang mga luha)

Ina: o sige na nga, pero alas otso ka uuwi.

cute: ngeek, ano yon 30 minutes lang, parang dumaan lang ako

Ina: anak, nag-aalala lang naman ako sa’yo kasi nga gabi na ‘yon at napakalayo pa ng Quezon City. pano ka uuwi?

cute: kasabay ko naman si Gina eh (actually, di naman talaga pupunta si Gina sa event). magbu- bus na lang kami pauwi.

Ina: pero dalawa lang kayo, pareho pa kayong babae.

cute: nay, wag kang mag-alala kaya kong ipagtanggol ang sarili ko sa mga holdaper na gumagala sa u.p. twing gabi.

Ina: yun nga eh, pano pag naholdap kayo, wala ka pa namang celphone na pwedeng ibigay sa mga holdaper.

cute: may celpon naman si gina eh.

Ina : si gina yon, eh sa’yo anong makukuha nila?

cute: ang aking mga magagandang pangarap!

Ina: pangarap pangarap ka dyan!

cute: sige na My… *lambing mode

Ina: o sige na nga, pero 8:30 umuwi ka na ha?

cute: isang oras lang?

Ina: anong oras mong gustong umuwi aber?

cute: pwede pagkatapos nung event?

Ina: anong oras ba yon matatapos?

cute: madali lang naman yon eh, mga alas dose tapos na ‘yon.

Ina: o wag ka nang sumama.

cute: My…(masahe sa balikat ni inay)

* masahe ule,

with matching yakap,

tapos masahe na naman…

…after 20 years ng pag-iisip…

Ina: eksaktong alas nuwebe umuwi ka na.

cute: pero…

Ina: take it or leave it?

cute: …take it. ala na kong magagawa eh. (sabay halik kay inay at pagsasabi ng pasasalamat)

Ina: o tuloy mo na ung masahe ko.

cute: ayoko na My, pagod na ko eh.
(sabay tayo at kuha ng remote ng tv at hindi na nakapalag pa ang aking ina)

at doon nga nagwawakas ang mahabang diskusyunan naming mag-ina. napakagaling talaga ng aking convincing powers. grabe ang CUTE ko talaga!

at dahil nga college na ako, delinkwente at pasaway, tinapos ko ung event at mga alas onse na ako umalis sa u.p… awa ng diyos, nakauwi naman ako ng matiwasay at buhay, at di naman ako sinalubong ng itak ng aking ina pagdating ko sa bahay. kaya heto nakwento ko pa ang aking karanasan senyo.
cool di ba?

After two days of taking care of Mimi, she died. I couldn’t believe that despite everything I have done for her, she still left me. I gave her everything she needed, even more than enough. I fed her candies, when she didn’t want to eat rice. She was so lucky for having tasted sweets like that. It was so hard to satisfy her appetite. She even pecked me with her pointed beak when I tried to force her to swallow the food. But that’s fine with me. At least I still managed to force her eat. I also made her a small bed out of a shoebox and some pieces of cloth. It was a lot better compared to that filthy and suffocating cage which she used to share along with the other creatures like her. Aside from that, I even bathed her with a scented soap to remove the artificial red color covering her fine, young feathers. She kept on moving and chirping aloud every time I poured water over her. Maybe she really loved taking a bath, so I did it many times. When I scrubbed her body with a brush, she scratched my hand with her small but really sharp claws. It hurt. It hurt a lot. But that’s ok.
When Mimi was all clean, I allowed her to practice flying. I would occasionally release her from my grasp and throw her a few feet above the ground. But always, she immediately landed on the ground, squealing. Her wings were completely useless. Maybe she was not capable of flying yet, because she was still small. But I wanted her to fly. I wanted to see her flying. So I gave Mimi several chances, but she just wasted them. She just died, and she never learned how to fly.

nang mag- serve ang PRINSESA,
gumulong si BILOG,
si KILAY ay hinika,
tumambling naman si CUTE,

kapagdakay biglang…

umunat si KULOT,
at sa talumpati ng IBON,
napamura ang DIBUHO.

at sila ay nabuhay
ng matiwasay habambuhay.

nais ko lamang na sabihin na HINDI AKO TIBO!!! kahit na pinagkakalat ni feli sa block namen na CHICKSILOG ako ! wahekhek >D

naknangtokwa naman oh, kahit pa sinasabi ng mga mababait kong kaibigan na kemukha ko raw si dao ming si, pati si rain, samahan pa ni romnick sarmienta, eh CUTE talaga ako. ala lang. =)

para sa mga naguguluhan, ung entry na yon ay isang character sketch na ginawa ko para sa Creative Writing class namen, na hindi ko naman nasubmit dahil hindi pa pala ung grupo namen ang na-assign para mag pass. pakshet talaga. nagpunta pa kong torecs para iprint yon!

neweiz, nais kong palabasin na baliw ung babae don kasi inspired by murakami ung character sketch ko. kaso ang nangyari naging tibo ako. hehehe. mga adik kayo!

    It was early in summer when I first caught sight of her.  Sitting alone, with back resting on a tree, she was the prettiest among all the blossoming flowers that surrounded her.  From a distance, I could smell the fragrances of her sunny hair as the warm breeze drew them into me.

      Completely engulfed by the calmness of her solitary being, she did not notice the small elusive bird that landed on top of her.  It rested there for a while. As I ambled toward her, she continued to appear oblivious of my presence until the bird started to fly away.  I stopped walking after recognizing that she finally noticed me.

“Are you afraid of me?” she uttered in a very equable manner.

For some reason, I could feel that her first words brought a certain chill to my body.  I don’t know what to say.  I tried to grope for the right answer but just came up with another question.       “Why should I?” I asked.

“I don’t know…” she paused for a moment as if trying to remember something.

“…are you?”, she asked me again, but this time, she looked at me intently.  The sadness of her tone was nothing compared to the emptiness that I found in her beautiful tawny eyes.  Her gazed was like a sharp needle piercing my very soul.  We looked at each other for a while before I said no.

She held my hand and we started walking along the freshly cut grass.  Her skin was like a shaft of light under the striking rays of the sun.  She let go of me and started floating like those little flowers swaying in the air.  Her body was moving with pure elegance and passion, and her hands were making graceful gestures along the sweet music, which only she and nature could hear.

halina at tuklasin ang iba’t-ibang tinig ng bawat pinoy ukol sa isyung kanakaharap ng ating pangulo ngayon-

1. para sa mga tambay sa may lualhati:

                      "  &*$ @^!!^8 % 05!!! ka Gloria!

                        Umalis ka na dyan sa pwesto mo!

                        Alis !!! "

2.para sa magtitinda ng balut habang nakiki-rally sa makati:

                       "GOLORIYA!!! ALIS! BILIS!!!….PEENOYY,BAALUUUT!!!"

3.para sa tumataya ng karera kina mang pepe:

                       "&%^35**(& !!! talo na naman ako! langyang Gloria yan!

                        salot sa lipunan!!!"

4. para kay Susan Roces:

                   "You stole the presidency not once but twice!!!"

5.para sa isang nilalang na di ko kilala:

                   "di dapat mag-resign si gloria sa pagka-presidente….kelan ba siya     naging pangulo ng pilipinas?"

6.para sa nagtitinda ng daing sa palengke:

                  "paalisin na yan si gloria, si davide na lang ipalit!"

7. para sa tatay ko:

                 "di nila mapapaalis si gloria hangga’t nasa likod nia si ramos."

8. para sa nanay ko:

                " ‘di ba mas matangkad naman ako ke gloria? at mas maganda pa. "

9.para sa kapatid kong malaki sukdulan ang galit kay gloria:

               "ayaw niang mag-resign ah! sapak gusto nia ! ninja yata ako!"

10. at para sa aken:

              "bad trip ung ES1 kanina. Ang hirap nung test. Lalo na ung multiview. ‘di nga ako nag-almusal eh kaya tingin ko sa mga isometric eh hamburger na hinati-hati sa mga planes. after mga 3 hours natapos den ung test. mag-aala-una na yata ng hapon. sobrang gutom na ako. pakiramdam ko nga nun ah ala na kong stomach. dinigest na nung acid sa tiyan ko dahil alang pagkain na mabebreak-down. sa sobrang gutom ko, dagdag pa ung sakit ng ulo na bunga nung exam namen, ninais kong dumiretso muna ke ate kikiam sa may tapat ng Melchor Hall para kumain sandali. naknangtokwa. pagbaba ko pa lang ng eng’g steps, nakita ko na agad ung pwesto ni ate, pero ala sia, ala ren ung kikiam nia, andun lang ung upuan, nakapatong sa mesa.tsktskstsk. pesteng buhay to oh!mamamatay na ko sa gutom! dun ko naisip na baka ala talaga si ate. di nagtinda…baka naman di pinatinda…eh ala una na ng hapon, dapat andun sia. dun ko naisip ung letseng eviction of u.p. manininda na bunga ng pagbawas ng ating presidente sa budget ng unibersidad ng pilipinas. naknangtokwa nanaman. ala kaseng magawang matino eh. dinaya na nga ang masa, dinaya pa ang mga estudyante, no ba yan gloring?……Waaahhh gutom na ko, kung anu ano na naiisip ko. kain na kaya ako.tingin mo? "

11. para sa…teka ala na palang pang eleven kase kumain na si zarah eh. ala nang magta-tayp nung susunod.

• Sa wikang pranses:

                          Gloria démissionnent ! ! ! 

• Sa mga russiano:

                           Gloria отказывает!!!

• Sa mga kalahi ni Magellan:

                           Gloria renunci!!! _

• Sa mga German:

                          Gloria finden!! ab!

• Sa greek:

                          Η Gloria παραιτείται από!!!

sige nga hulaan nio kung ano sa filipino yan?

madali lang yan…punta kaio sa dictionary.com =)

HINT:       yan ung sinisigaw ng mga sumama sa rally sa makati nung isang araw.hehehe… =)