Archive for August, 2005

Dahil college na ako…

Friday, August 26th, 2005

DELINKWENTE na ako… baket?

nung nkaraang linggo, nagpaalam ako sa nanay ko na pumunta sa event (Alay) ng sinasalihan kong org. hindi sana ako papayagan kung hindi ko pa ginamit ang pangalan ni gina lyn. eto nga pala ang naging dialogue naming mag-ina :

Zarah(cute): My, attend ako sa Alay…(sabay yakap kunwari sa nanay)

Ina: anong oras ba ‘yon?

cute: 7:30 p.m. ung start (nabubuhayan na ng loob)

Ina: ano! gabi na yon ah. di pwede delikado sa u.p.

cute: sige na… di mo na nga ako pinayagan sa what ‘d f, pati sa acoustic jammeng’g
tapos…tapos(nangigilid na ang mga luha)

Ina: o sige na nga, pero alas otso ka uuwi.

cute: ngeek, ano yon 30 minutes lang, parang dumaan lang ako

Ina: anak, nag-aalala lang naman ako sa’yo kasi nga gabi na ‘yon at napakalayo pa ng Quezon City. pano ka uuwi?

cute: kasabay ko naman si Gina eh (actually, di naman talaga pupunta si Gina sa event). magbu- bus na lang kami pauwi.

Ina: pero dalawa lang kayo, pareho pa kayong babae.

cute: nay, wag kang mag-alala kaya kong ipagtanggol ang sarili ko sa mga holdaper na gumagala sa u.p. twing gabi.

Ina: yun nga eh, pano pag naholdap kayo, wala ka pa namang celphone na pwedeng ibigay sa mga holdaper.

cute: may celpon naman si gina eh.

Ina : si gina yon, eh sa’yo anong makukuha nila?

cute: ang aking mga magagandang pangarap!

Ina: pangarap pangarap ka dyan!

cute: sige na My… *lambing mode

Ina: o sige na nga, pero 8:30 umuwi ka na ha?

cute: isang oras lang?

Ina: anong oras mong gustong umuwi aber?

cute: pwede pagkatapos nung event?

Ina: anong oras ba yon matatapos?

cute: madali lang naman yon eh, mga alas dose tapos na ‘yon.

Ina: o wag ka nang sumama.

cute: My…(masahe sa balikat ni inay)

* masahe ule,

with matching yakap,

tapos masahe na naman…

…after 20 years ng pag-iisip…

Ina: eksaktong alas nuwebe umuwi ka na.

cute: pero…

Ina: take it or leave it?

cute: …take it. ala na kong magagawa eh. (sabay halik kay inay at pagsasabi ng pasasalamat)

Ina: o tuloy mo na ung masahe ko.

cute: ayoko na My, pagod na ko eh.
(sabay tayo at kuha ng remote ng tv at hindi na nakapalag pa ang aking ina)

at doon nga nagwawakas ang mahabang diskusyunan naming mag-ina. napakagaling talaga ng aking convincing powers. grabe ang CUTE ko talaga!

at dahil nga college na ako, delinkwente at pasaway, tinapos ko ung event at mga alas onse na ako umalis sa u.p… awa ng diyos, nakauwi naman ako ng matiwasay at buhay, at di naman ako sinalubong ng itak ng aking ina pagdating ko sa bahay. kaya heto nakwento ko pa ang aking karanasan senyo.
cool di ba?

my mimi

Saturday, August 13th, 2005

After two days of taking care of Mimi, she died. I couldn’t believe that despite everything I have done for her, she still left me. I gave her everything she needed, even more than enough. I fed her candies, when she didn’t want to eat rice. She was so lucky for having tasted sweets like that. It was so hard to satisfy her appetite. She even pecked me with her pointed beak when I tried to force her to swallow the food. But that’s fine with me. At least I still managed to force her eat. I also made her a small bed out of a shoebox and some pieces of cloth. It was a lot better compared to that filthy and suffocating cage which she used to share along with the other creatures like her. Aside from that, I even bathed her with a scented soap to remove the artificial red color covering her fine, young feathers. She kept on moving and chirping aloud every time I poured water over her. Maybe she really loved taking a bath, so I did it many times. When I scrubbed her body with a brush, she scratched my hand with her small but really sharp claws. It hurt. It hurt a lot. But that’s ok.
When Mimi was all clean, I allowed her to practice flying. I would occasionally release her from my grasp and throw her a few feet above the ground. But always, she immediately landed on the ground, squealing. Her wings were completely useless. Maybe she was not capable of flying yet, because she was still small. But I wanted her to fly. I wanted to see her flying. So I gave Mimi several chances, but she just wasted them. She just died, and she never learned how to fly.