NaKakApaGpABaGa-BLOG

I could feel a small polished stone sinking through the darkest waters of my heart.
All those deep convoluted channels and passageways, and yet he managed to toss
his pebble right down to the bottom of it all.

umm… ano ba sasabihin ko?

ala akong maisip. blanko utak ko.

basta ang alam ko lang, dapat nasa diliman na ako ngayon at kumukuha ng class card. pero dahil pasaway ako andito ako at nag iinternet. oh well.

basta, patayan na lang sa monday. gudlak sa aken at sa mga estudyanteng minahal ng crs. baw.

Wag kang maingay me naglalaba. >> sabi yon ni robert.

hai buhay… naboboringan na ako sa sembreak ko. kala ko marami akong magagawa pero wala.

kala ko matututo na akong maggitara, kala ko magkakaroon na ako ng sipag para mag-aral ng turbo c at chemistry, kala ko makakagala na ako lage, kala ko matutuwa na ako sa crs, kala ko cute ako (aba eh tama ka dyan! )

grabe sabi nga nila andaming namamatay sa maling akala. buti na lang at buhay pa ako. hai buhay.

ngayon naisip ko na-

I’m not afraid of dying, I’m afraid of a slow and painful death.

Grabe yon!!!

Minsan, ay hindi pala, madalas… iniisip ko sana hindi na lang ako ipinanganak sa mundo at hindi ako nahihirapan sa math 17, at hindi ako namumuhi sa crs, at hindi ako nababadtrip sa mga tao, at hindi ako naiinis sa mga namumuno sa bansa.

Pero madalas, naiisip ko rin na, kung hindi ako nabuhay… hindi ko makikita ang Masci at ang Paco park, hindi ko makikilala ang KADA at ang Linnae at ang paradey at ang Lavo at ang watson, hindi ko masisilayan ang mala anghel na mukha ni atom, hindi ko mararanasan na ilibre ni lenlen at ni austine at ni james at ni kuya neil, hindi ko makikita si Oble, hindi ko mararanasan ang lumangoy sa isang beach sa batangas, hindi ko mahahawakan ang fog, hindi ako makakapantrip ng mga nilalang, hindi ko mauuto ang mga kapatid ko, hindi ko matitikman ang masarap na luto sa bahay, hindi ko marerealize na the sky is blue and the sea is green… grabe ang dami ko palang mami miss kung hindi ako nabuhay.

Kaya sige na nga. Swerte pa rin talaga ako at nabuhay ako. tenk yu sa mga magulang ko at kay God. dahil sa kanila, nasilayan ko ang mundo. naranasan ko ang mga hindi naranasan ng iba. at higit sa lahat, naramdaman ko kung paano ang magmahal at mahalin, at masaktan.

Oh Yeah! I Lab my Layp now. =)

Dahil Bad trip ako sa kania—-

Tatadtarin ko sia ng pinong pino hanggang sa maging sinlaki na lang sia ng mga protons at neutrons! tapos ipapakain ko sia sa asong may rabies!

WAAAAAHHHH!!!! Nakakainis ka! hindi mo na ako maloloko ngayon! malaki na ako noh. nasa kolehiyo na ako at marunong na akong umuwi ng mga 7 ng gabi galing sa Glorietta. Kaya pede ba tigilan mo na ang pagmamarunong mo! SHYET KA!

Sino ka si God? na sa tuwing may nangyayaring masama ay ako ang may kasalanan at hindi ikaw. OH COMMON! Sana balang araw ay marealize mo na isa kang tao na nagkakamali rin para naman hindi lahat sa akin napupunta ang sisi.

Dati, inisip ko meron pang pag-asa. papalamig lang ng ulo tas kinabukasan ok na. kaso kanina, sobra na eh. Siguro nga tama ung kapatid ko. Sana dati pa nakita ko na yon!

ShYEEt Zarah ang BOBO mo!

Why

Why, do you always do this to me?
Why, couldn’t you just see through me?
How come, you act like this
Like you just don’t care at all

It’s not supposed to hurt this way
I need you, I need you
More and more each day
It’s not supposed to hurt this way
I need you, I need you, I need you
Tell me, are you and me still together?
Tell me, do you think we could last forever?
Tell me, why

Aba, aba!

Ngayon ko na lang ulet nabuksan tong blag ko. Grabe, kawawa naman siya, inaanay na. sabi siguro ng blag ko-

"langya kase ‘tong si zarah eh, aral ng aral kaya hindi na ako ina-update."

ang sagot ko naman-

"siyempre naman, mas mahalaga ang pag-aaral kesa ang pag-bablag,"

"aba, nais ko yatang makauno sa lahat ng subject ko. kaya hayon, nag-aaral ako nang mabuti.  eto nga at finals ko sa math 17 bukas, pero andito ako sa torecs at nag-iinternet. "

"kaya nga dahil dyan, natupad na ang pangarap ko. nakakuha ako ng limang uno. pero sa isang subject lang nga lahat yon. bale suma total, singko ung grade ko."

"o di ba ayuz?"

sagot naman ng blag ko-

"sige na nga. ayuz na amo."

woohoo! amo pala ako ng blag ko eh!

PAK. ano ba ‘tong nangyayari saken? para akong tanga na kinakausap ung blag ko. siguro un talaga ung epekto pag ang mga subject mo next sem ay:

                     limang madurugong oras ng CHEM 16 (twice a week)

                 limang nakamamatay na oras ng EEE11 (twice a week ren)

                   >>>  2 out of 50 lang daw nakakapasa sa subject na ito

             dalawang nakababatong oras ng EEE31(eto once a week lang)

                         >>> eto di ko alam kung me nakakapasa dito

        at siempre pa, 1 hour and 15 mins ng napakasayang MATH 53

                             >>> eto araw-araw. ohhlala!

pero dahil mababait ang mga taga engineering at  mahal nila ang kanilang mga estudyante, binigyan nila kami ng isang pagkakataon para sumaya. kaya may pahabol pa-

                        Isang  nakakagiliw na buong oras ng pag-aaral ng

                                 PANITIKANG PILIPINO  19

                            >>> maganda to pramis. konti lang requirements.

                              wholesome pa.  kelangan nio lang mgbasa ng XEREX

                       araw-araw. tapos kelangan nio ren gumawa ng sariling story na

                                      parang XEREX den. o di ba ang saya?

basta pa di malalaman ng tatay ko kung anu-ano pinag-aaralan ko sa U.P. eh.

AYUZ! Kase nakapanood ako ng CHEERING COMPETITION kanina sa Araneta kahit GEN AD lang. Salamat kay ANGELINE. Mabuhay ka!

DI AYUZ! Kase matapos akong makipagsiksikan sa mga taga NU kanina nung unang salpak ko sa loob ng Araneta, at matapos akong buong lakas at tapang na nakisabay sa cheering ng UP kahit na puro mga nakadilaw ung mga katabi ko eh, ala SECOND PLACE lamang ang ating napakagaling na UP PEP SQUAD.

Hindi naman sa naaasar ako. NAGBI-BITTER lang. Pano ba naman USTE ang nag champion. Well, hindi naman kasalanan ng USTE kung bat sila nanalo- kase hinde naman sila deserving manalo (as a champion), siguro third place pwede pa. OO, MAGALING sila. Given na yon. Pero ung performance nila kanina ay hinde pang FIRST PLACE! Mas magaling pa nga FEU sa kanila . Wala naman silang bagong ginawa . Nagkamali pa nga sila eh. (well, UP rin naman nagkamali nung una). Pero at least bumawi ang PEYUPS dahil ASTIG TALAGA ung mga bago nilang routine at stunts, lalo na ung reggae. SIGA!

Pero ang ikinaiinis ko lamang ay porke ba sila ang CHAMPION nung mga nakaraang taon ay parang naapektuhan na ung pag-iisip ng mga judges. Tingin ko lamang ay unfair para sa mga ibang teams na hindi mo naman maitatanggi na meron ding ibubuga. Kaso nga lang, bukod sa kulang ng suporta mula sa kanilang mga schoolmates, parang nalagay na rin sa utak ng mga tao na tanging UP at USTE lamang ang maaaring maglaban for CHAMPIONSHIP.

WELL, yun ay opinyon ko lamang. Basta UP pa ren ako kahit anong mangyari.

GO UP GO!
UP FIGHT!

napagtanto ko na masyado palang makulay ang aking last post. at ngayon ay alam ko na ang dahilan — dahil makulay ang aking buhay ngayon sapagkat im in love! oh yeah ako’y umiibig na ngang tunay sa isang guapong guro na nagngangalang Eikichi Onizuka.